ขอฮ่วม..ท่านเฮย 
...เห็นกระทู้ตั้ง หยังเด๊ซอดส่วง
...ปุนปานดวงอีเกิ้ง ตกข้วงข่วงชะเล
...ปุนปานลมเพม้าง ห้างไฮ่นามิ่งมอด
...ปุนปานยามบอดไบ้ หาไต้หล่ำเยือง แท้เด
...ยามเมื่อสิ้น แสงสุรีย์ มีความมืด
...ยามเมื่อจืด โอชะรส หมดกระสันต์
...ยามเมื่อเจอ อุปสรรค มักจาบัลย์
...ยามเมื่อปัญ- ญาเกิด บรรเจิดใจ,
...เมื่อชีวิต ดำเนิน เผชิญทุกข์
...ย่อมคิดสุข เสาะสรร เพราะหวั่นไหว
...แต่ชีวิต จะสุขสม -ภิรมย์ใด
...เหตุนั้นไซร้ เพราะตะเกียง เยี่ยงปัญญา.
...อย่าซุ โจมใจคล้อย ลอยล่วงชะเลหลวง ท่านเฮย
...อันว่า ปวงสิ่งสรรพ์ มั่นมีวิถีตั้ง
...อนิจจัง-ทุกขัง ข้อน สังสารวาดแว่
...ควรแก่ จุดตะเกียงน้อย แยงเบื้องบาทเดิน หั้นเถิ้น. โดย : แก้วฮุ่นหล้า 
(118.174.128.151)
เมื่อ : 29/04/2008 05:37 PM |
